Slow down

Η ζωή είναι πολύ όμορφη για να τη βασανίζουμε, και πολύ μικρή για να βιαζόμαστε

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Αθήνα, Greece

αα εγώ? είμαι μια πολύ όμορφη, πολύ ταλαντούχα, πολύ έξυπνη κοπελίτσα! κάποιοι φίλοι μου βέβαια λένε ότι είμαι στρίγγλα... αλλά δεν ξέρω γιατί(?)

Δευτέρα, Ιανουαρίου 29, 2007

ακούστηκαν λόγια

-- 1 --
διαπίστωση:
για να ισορροπεί μια σχέση θα πρέπει τα 2 μέλη της να συμπεριφέρονται κάπως "αντίθετα"

-- 2 --
όταν θέλεις κάτι υπάρχουν 2 τρόποι για να το πάρεις:
ή το αρπάζεις
ή το διεκδικείς
παρατήρηση: εσύ φαίνεσαι να το αρπάζεις

-- 3 --
απορία:
τι είναι αυτό που αναζητάς:
η εξασφάλιση ή η ευτυχία?

-- 4 --
χορεύοντας:
ήρθες αργά

-- 5 --
φεύγοντας:
ξημερώνει

Δευτέρα, Ιανουαρίου 22, 2007

Αρμονία

είναι κάτι φορές, συνήθως θα έλεγα, που ξεχνάμε ... να επικοινωνήσουμε. Κλεινόμαστε στον εαυτό μας και δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας. Δεν θέλουμε να αφεθούμε, να χαλαρώσουμε και να ανοίξουμε τον εσωτερικό μας κόσμο προς το εξωτερικό περιβάλλον. Λογικό από μία άποψη, μιας και δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε πληγωθεί... αλλά πάλι, είναι ευτυχία αυτό που κάνουμε στον εαυτό μας? να κρυβόμαστε? να αποφεύγουμε ακόμα και τον εσωτερικό διάλογο? να αρνούμαστε την επαφή με τη φύση? να μιλάμε στους φίλους μας μόνο για τυπικά και ανούσια θέματα?

...πω πω πολύ στη φιλοσοφία το έριξα!!
απλά πιστεύω ότι είναι κρίμα να παρασυρόμαστε και να μην αναζητάμε λίγο τον εαυτό μας, τα θέλω μας, να ζούμε αρμονικά με την εικόνα του καθρέφτη μας και τον καθρέφτη της ψυχής μας...
γιατί μετά από τα παραπάνω θα ήταν πολύ ευκόλοτερο να επικοινωνήσουμε με τον κόσμο που μας περιβάλλει και να ζήσουμε αρμονικά με τα άλλα ζωάκια της ζούγκλας που φτιάξαμε.

Τετάρτη, Ιανουαρίου 17, 2007

Ευτυχισμένο το 2007!


χμμμ...
δεν φαίνεται καλά!
αυτή είναι λοιπόν μια βασιλόπιτα που έφτιαξα χτες το βράδυ με αφορμή μια μεζεδοκατάσταση που ετοιμάζουμε (με συναδέλφους) για απόψε το βράδυ!

... πήρα υλικά για διπλή δόση, και το αποτέλεσμα το βλέπετε παραπάνω! έχει και φλουρί, έχει και ντεκόρ! ( που να με έβλεπες Μαριλία να κάνω χειροτεχνία για να φτιάξω τους αριθμούς!) θα φαγωθεί απόψε ... ελπίζω (1η φορά φτιάχνω βασιλόπιτα!) συνοδευόμενη από θετικά σχόλια για τις ζαχαροπλαστικές μου ικανότητες!!

ηλεκτρονικά τώρα... θέλω να κεράσω κι εσάς ένα κομμάτι!!!
...και να σας ευχηθώ: να πετύχετε το φλουρί, το 2007 να αποδειχθεί μια όμορφη χρονιά και να υγιαίνετε, ώστε να απολαμβάνετε τις επιτυχίες που έρχονται από τους στόχους που βάζετε.... το παρατράβηξα? ...λιγάκι ίσως??

εύχομαι τα καλύτερα σε όλους!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 20, 2006

Αποκάλυψη!

Σαν χριστουγεννιάτικο δωράκι.... λέω σήμερα να σας αποκαλύψω ποια πραγματικά είμαι!!
Έτοιμοι?
Πάμε!

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια όμορφη μικρή κοπέλα που περίμενε να έρθει να την βρει ο πρίγκηπάς της! Μια απλή συνηθισμένη μέρα εμφανίστηκε αυτός ο όμορφος νεαρός που τη μάγεψε, και την πήρε από το χέρι για να της προσφέρει την αγάπη του. Ήταν ένα υπέροχο και ευτυχισμένο ζευγάρι παρά τις τρομερές δυσκολίες της καθημερινότητάς τους. Και σύντομα έφτιαξαν ένα γλυκύτατο μωράκι, καρπό του έρωτά τους! Ήταν ένα ανέμελο κοριτσάκι που αγαπούσε τους γονείς του και ζούσε ευτυχισμένο στο σπιτάκι του παραμυθιού.

Όλα αυτά έγιναν πριν πολλά χρόνια, στην άκρη του κόσμου, και το κοριτσάκι το θυμάμαι μόνο από κάτι κοκκινισμένες φωτογραφίες, στην αυλή του σπιτιού να κρατά ένα λουλούδι δίπλα στις γλάστρες του κήπου ή στην αγκαλιά της μαμάς.

θα ήθελα να μπορώ να φτιάχνω σκίτσα... και σε 3 καρέ να ζωγραφίζω τις μικρές στιγμές της ζωής μου, με κομικές φιγούρες και μικρές ατάκες (...όπως χτες, που τρώγοντας σε ένα ινδικό, "αυτοκτόνησε" ένα ρεσό κεράκι, από αυτά που ζεσταίνουν το πιάτο. Ήταν το 2ο που επέλεξε αυτή την κατάληξη στο δικό μου τραπέζι το ίδιο βράδυ!! )

Αλλά θυμάμαι και τη μεγάλη καρυδιά στην αυλή. θυμάμαι που έβαζε η μαμά μπουγάδα στη σκάφη δίπλα στην καρυδιά. ...χα χα χα και μια άλλη φορά που κλείδωσα μια πόρτα για να μην βγει έξω ο μικρός μου αδερφός (που θα πήγαινε ενός χρονού μωρό?) ... και τη χάλασα... και μετά πηγαινο-ερχόμασταν κουζίνα-κυρίως σπίτι μέσω της αυλής!!!

'Εχω και κάτι άλλες φωτογραφίες από το κοριτσάκι, μετά από 30 χρόνια περίπου. Έχει γίνει μια γοητευτική κοπέλα (κατά ομολογία πολλών!). Είναι στιγμιότυπα από πάρτυ, από τη δουλειά, από εκδρομές, από εξόδους. Κάτι ψάχνει συνέχεια, κάτι βρίσκει κάποιες φορές, και μετά πάλι τα ίδια! μα καλά δε βαρέθηκε?

Όταν ήταν στο δημοτικό, κάποιος της είχε φέρει δώρο ένα βιβλίο με παραμύθια. Ήταν χριστούγεννα, το σπίτι μύριζε από τα γλυκά που έψηνε η μαμά στο φούρνο, η τηλεόραση έδειχνε κάτι παιδικές σειρές των ημερών, η ατμόσφαιρα χαρούμενη. Της άρεσαν πολύ εκείνα τα παραμύθια, πολύ.

Μ'αρέσει η επικοινωνία με τον κόσμο. Μ'αρέσουν τα παραμύθια. Ταξιδεύω με τη φαντασία μου σε κόσμους ανύπαρκτους.
Σαφώς προτιμώ επιστημονικής φαντασίας βιβλία, κόμικς, καμιά φορά ποιήματα, μουσικές σκοτεινές, κάποιες ταινίες.

έρχονται Χριστούγεννα και δεν έχω ιδιαίτερη όρεξη!
χαίρομαι μόνο που θα καταφέρω να μείνω για λίγες μέρες μόνη μου!

ιδού η Χάδη ολόκληρη:

εεε καλά! όταν έλεγα αποκάλυψη που πήγε ο νούς σας??
στιγμιότυπα μόνο!
Καλές γιορτές εύχομαι σε όλους!

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 04, 2006

Stephane TV

Τελεβιζιόν εντουκατίβ!!
στο πρόγραμμα που ακολουθεί θα παρακολουθήσετε
μιαααα ....... συνταγή για όνειρα!!!
από τι είναι φτιαγμένα τα όνειρα?
"Tonight I'll show you how dreams are prepared, love, friendships, relationships.
All those ships."

που σταματάει η πραγματικότητα και αρχίζει το όνειρο?

"...The brain is the most complex thing in the universe and it's right behind the nose.
[plays drums]
Fascinating!!!!"

πως το σελοφάν γίνεται θάλασσα?
και το βαμβάκι συννεφάκια?

"Stefan Stefanie"
"Stefanie Stefan"

"Will you marry me when you are seventy and have nothing to lose?"

μια ταινία του Michel Gondry (Eternal Sunshine of the Spotless Mind)
με τους Gael Garcia Bernal (Diaros de motocicleta)
και Charlotte Gainsbourg
μουσική: Jean Michel Bernard
ελληνικός τίτλος: "Σε είδα στ'όνειρό μου"

Ένα μίγμα ονείρου, αλήθειας, φαντασίας, πραγματικότητας
κάπως έτσι είμαστε όλοι σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό!

Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006

έρωτας αθώος


μια φορά κι έναν καιρό,
ας πούμε απόψε,
ήταν ένα αγόρι γλυκό
κι ένα κορίτσι όμορφο.
έτσι ξαπλωμένοι αγκαλιά όπως ήταν
το αγόρι χάιδευε τις μπούκλες του κοριτσιού
κι αποκοιμήθηκε
- απορία είχε πως
τα μαλλιά του κοριτσιού ήταν τόσο απαλά -
αποκοιμήθηκε και το κορίτσι
- με το μαγικό άγγιγμα του αγοριού -

όνειρα γλυκά και στους δυο

Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006

Κάποτε


Μια μικρή απλή κίνηση, ένα σπάσιμο του καρπού και τσι-κι-τι-κλόνγκ!
ό,τι επιθυμήσει κάποιος γίνεται πραγματικότητα, ναι, εκεί μπροστά του, με αυτό το τόσο απλό κούνημα του χεριού, με τα ακροδάχτυλα στο μαγικό της ραβδάκι!

Με το μαγικό αυτό ραβδάκι στο χέρι της μπορούσε να κάνει ευτυχισμένο κάθε πλάσμα που θα ζητούσε τη βοήθειά της, από όποια μεριά του δάσους κι αν ερχόταν.
...και προς θεού, μη νομίζετε ότι όλες οι επιθυμίες βγαίναν αληθινές.... παρά μόνο όταν το πλαματάκι που την είχε το άξιζε, μόνο αν ήταν καλοπροαίρετο, πίστευε σε αυτήν και έκανε θετικές σκέψεις!

Η μόνη της χαρά ήταν η ευτυχία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των πλασμάτων που βοηθούσε! ήταν το δώρο της για την καλοσύνη που προσέφερε στο δάσος που ζούσε. Όλα τα πλάσματα την αγαπούσαν και την σέβονταν, παρά το νεαρό της ηλικίας της (εμφανισιακά τουλάχιστον). Ίσως να μην γνώριζαν ότι αυτή προϋπήρχε των λουλουδιών, των ξωτικών, των ζώων... αλλά κάποιοι παλιοί ήξεραν ότι είναι συνομήλικη με τα πολύ παλιά δέντρα και κάποια ποτάμια που έρχονται μέσα απ'τα σπλάχνα του βουνού. Ίσως μόνο ενστικτωδώς να ένιωθαν το βάρος της ύπαρξής της.