Slow down

Η ζωή είναι πολύ όμορφη για να τη βασανίζουμε, και πολύ μικρή για να βιαζόμαστε

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Αθήνα, Greece

αα εγώ? είμαι μια πολύ όμορφη, πολύ ταλαντούχα, πολύ έξυπνη κοπελίτσα! κάποιοι φίλοι μου βέβαια λένε ότι είμαι στρίγγλα... αλλά δεν ξέρω γιατί(?)

Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006

έρωτας αθώος


μια φορά κι έναν καιρό,
ας πούμε απόψε,
ήταν ένα αγόρι γλυκό
κι ένα κορίτσι όμορφο.
έτσι ξαπλωμένοι αγκαλιά όπως ήταν
το αγόρι χάιδευε τις μπούκλες του κοριτσιού
κι αποκοιμήθηκε
- απορία είχε πως
τα μαλλιά του κοριτσιού ήταν τόσο απαλά -
αποκοιμήθηκε και το κορίτσι
- με το μαγικό άγγιγμα του αγοριού -

όνειρα γλυκά και στους δυο

Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006

Κάποτε


Μια μικρή απλή κίνηση, ένα σπάσιμο του καρπού και τσι-κι-τι-κλόνγκ!
ό,τι επιθυμήσει κάποιος γίνεται πραγματικότητα, ναι, εκεί μπροστά του, με αυτό το τόσο απλό κούνημα του χεριού, με τα ακροδάχτυλα στο μαγικό της ραβδάκι!

Με το μαγικό αυτό ραβδάκι στο χέρι της μπορούσε να κάνει ευτυχισμένο κάθε πλάσμα που θα ζητούσε τη βοήθειά της, από όποια μεριά του δάσους κι αν ερχόταν.
...και προς θεού, μη νομίζετε ότι όλες οι επιθυμίες βγαίναν αληθινές.... παρά μόνο όταν το πλαματάκι που την είχε το άξιζε, μόνο αν ήταν καλοπροαίρετο, πίστευε σε αυτήν και έκανε θετικές σκέψεις!

Η μόνη της χαρά ήταν η ευτυχία ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των πλασμάτων που βοηθούσε! ήταν το δώρο της για την καλοσύνη που προσέφερε στο δάσος που ζούσε. Όλα τα πλάσματα την αγαπούσαν και την σέβονταν, παρά το νεαρό της ηλικίας της (εμφανισιακά τουλάχιστον). Ίσως να μην γνώριζαν ότι αυτή προϋπήρχε των λουλουδιών, των ξωτικών, των ζώων... αλλά κάποιοι παλιοί ήξεραν ότι είναι συνομήλικη με τα πολύ παλιά δέντρα και κάποια ποτάμια που έρχονται μέσα απ'τα σπλάχνα του βουνού. Ίσως μόνο ενστικτωδώς να ένιωθαν το βάρος της ύπαρξής της.

Τρίτη, Νοεμβρίου 14, 2006

Έμπνευση

ή αλλιώς "εσωτερικό κήρυγμα"

ε ε έρχεται!!! η έμπνευση καλέ!!! δεν τη νιώθεις? φτάνει...
πλησιάζει σιγά σιγά με αργές κινήσεις και μπαίνει στο μυαλουδάκι σου ...
και μετά εσύ ξεκινάς... μπαίνεις στο στίβο... και κάνεις όλα αυτά τα πράματα που ήθελες από καιρό ...

εννοείται ότι τα κάνεις όλα μαζί, ποτέ ένα τη φορά, και μετά θα υποφέρεις, κάπως, από έλλειψη ύπνου και θα νιώθεις κουρασμένη και θα κάνεις και εκείνες τις εξετάσεις αίματος, που θα δείξουν χαμηλό αιματοκρίτη, πάλι, και όλοι θα σου φωνάζουν ότι θα πάθεις υπερκόπωση... αλλά εσύ θα επιμείνεις και θα χλωμιάσεις (είπαμε, λόγω χαμηλού σιδήρου)

... αλλά στο τέλος αυτής της περιόδου όλα θα είναι τέλεια, εσύ θα είσαι ευχαριστημένη που ολοκλήρωσες επιτέλους τα ημιτελή, που απέδειξες (σε ποιον άραγε?) ότι όταν πεισμώνεις τα καταφέρνεις όλα, που θα έχεις άπλετο χρόνο και όρεξη, τώρα πια, για να ξεκουραστείς και να διασκεδάσεις λιγάκι παραπάνω!

Αχ τι ωραία!!! ... και τώρα δουλίτσα!!! για να γίνουν κι όλα τα παραπάνω!!!

Κυριακή, Νοεμβρίου 12, 2006

Χορεύοντας

ή ζωντανή στην πόλη

μεταξύ μας... μ'αρέσει να χορεύω! πολύ! δεν μπορώ να πω ότι γνωρίζω τα βήματα από τους μοντέρνους χορούς (απ'τα παραδοσιακά κάτι σκαμπάζω, να'ναι καλά ο μπαμπάς μου!!!), αλλά, σχεδόν όπου σταθώ και όπου βρεθώ κι όταν υπάρχει μουσική, θα με δεις να λικνίζομαι με το ρυθμό!!
για την ακρίβεια, είναι ο ρυθμός που με συναρπάζει! μπορεί να είμαι μόνη στο σπίτι και να χοροπηδώ σαν τη τρελλή με ένα δυνατό ρυθμικό κομμάτι!! αλλά και έξω όταν βγαίνω... δεν πτοούμαι, συνήθως χορεύω με τις ώρες! δεν υπερβάλλω! ναι, με τις ώρες!

δεν μπορώ να καταλάβω πως μερικοί, οι περισσότεροι θα έλεγα, πάνε σε ένα μπαράκι, κάθονται και πίνουν το ποτό τους, δεν συζητούν ιδιαίτερα - γιατί είναι δυνατά η μουσική - , δεν φλερτάρουν - γιατί...ποιος ξέρει? - , παραμένουν ακίνητοι και δεν συγκινούνται από τον ρυθμό, να κουνήσουν λίγο το κορμάκι τους να εκτονωθούν, να χαλαρώσουν... κρίμα δεν είναι?

έλα βρε παιδί μου! ζωντάνεψε!
τι φοβάσαι?
δεν ξέρεις τα βήματα? ποιος τα ξέρει?
τι θα πουν οι άλλοι? και τι σε νοιάζει? είναι καλύτεροι αυτοί μήπως?
μπες στον ρυθμό, χόρεψε με την παρέα σου, με τον/την ωραίο/α που πίνει ποτό δίπλα σου, μόνος/η σου!
λικνίσου στο ρυθμό της ζωής, μην απομονώνεσαι, διώξε τη μιζέρια!

ΖΗΣΕ ΕΝΤΟΝΑ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΣΤΙΓΜΗ !!!

Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006

μοναξιές

Συνήθως δεν με πειράζει που κοιμάμαι μόνη μου, για την ακρίβεια το απολαμβάνω.
Μου αρέσει να έχω όλο το κρεβάτι δικό μου, να (στριφο)γυρνάω όπως θέλω, να τραβάω σεντόνια και κουβέρτες. ...και μάλιστα μου λείπει όταν έχω κάποια σχέση και "πρέπει" να το μοιράζομαι.

Η αλήθεια είναι ότι αυτόν τον καιρό δε με νοιάζει που είμαι μόνη, χωρίς αγόρι. Βαριέμαι να μπω στη διαδικασία, χώρια που περνάω μια καλή περίοδο με τους φίλους μου(όχι ότι έχω πρόβλημα άλλες φορές - λέμε τώρα), και με τις σκέψεις μου, με τους προβληματισμούς μου, με τα βιβλία μου, με την αδερφή μου, με τους συναδέλφους....

...αλλά να... χτες το βράδυ, που ξάπλωσα, ήθελα κι ένα άλλο κορμί δίπλα στο δικό μου, να με πάρει αγκαλιά, να με ζεστάνει και να αποκοιμηθούμε έτσι... και το πρωί να ξυπνήσουμε με ένα φιλί για καλημέρα!

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΜΕΡΑ !!!

Τρίτη, Νοεμβρίου 07, 2006

υπό έλεγχο?

όοοοοχιι, δεν είμαι δημόσιος υπάλληλος!
δεν είναι αυτή η εικόνα που παρουσιάζω στο χώρο εργασίας μου!!!

ΑΥΤΗ είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα:

...μάλλον δεν είναι όλα υπο έλεγχο!!!

Παρασκευή, Νοεμβρίου 03, 2006

Sky is the limit

για τα όνειρα που άφησα να φύγουν....
για τον γλάρο Ιωνάθαν Λίβινγκστον, που δεν άφησα να πετάξει....
για την ελευθερία που ξέχασα να διεκδικώ....
για τ'αστεράκια που έπεσαν και δεν έκανα ευχή....
για τα βελάκια που πετούσα χωρίς να υπάρχει στόχος....


....για τα Μονοπάτια που επέλεξα να περπατήσω
....για τους Φίλους μου που αγαπάω
....για τη Ζωή που ζω

Πέμπτη, Νοεμβρίου 02, 2006

Λιακάδα

picture by musachan
Είπα να κάνω ένα διάλειμμα, και βγήκα για λίγο να πάω να πάρω την Athens Voice.
Έχει μια ωραία λιακάδα εκεί έξω!!!
... αλλά και εδώ μέσα, μέσα μου!

Τετάρτη, Νοεμβρίου 01, 2006

Νέα εποχή

Όλη την προηγούμενη εβδομάδα είναι έντονα την αίσθηση ότι εκείνη θα ήταν η τελευταία μιας περιόδου και ότι αυτή (η βδομάδα) που διανύουμε θα ήταν η απαρχή μιας καινούριας εποχής.
Η διαφορά μεταξύ των έγκειται στο ότι μαζί με το Σαββατοκύριακο που πέρασε, τέλειωσε και μια σειρά/περίοδος κοινωνικών εκδηλώσεων-υποχρεώσεων (βλέπε: γάμοι, βαφτήσια, μνημόσυνα, εκλογές, γιορτές οικείων). Ενώ ακολουθεί μια περίοδος μέχρι τα Χριστούγεννα "καθαρή".
Αλλά και χρονικά αν το δει κανείς, πέρασε ένα ψευτο-φθινόπωρο και έρχεται, φανερά πια από χτες, ο χειμώνας.

Έχω λοιπόν να ζήσω ένα διάστημα 8 εβδομάδων, που καλό θα ήταν να γεμίσω με όμορφες δραστηριότητες, και που κάτι θα αλλάξει σε σχέση με το πριν!

Το θέμα είναι ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει! σνίφ!

Νιώθω μια απογοήτευση, γιατί αυτή την αλλαγή την περιμένω κάθε απόγευμα (γιατί το πρωί στη δουλειά δεν υπάρχει ελπίδα!!) και κάθε βράδυ που πάω στο κρεβατάκι μου δεν έχω κάτι καινούριο να θυμηθώ!....

Απ'την άλλη, δεν θέλω να είμαι μίζερη! γι'αυτό λέω στον εαυτό μου ότι τυχαίο είναι το γεγονός της μη αλλαγής!

ΥΓ χτες το απόγευμα πήγα στο Mall και ψώνισα απρογραμμάτιστα 4 μπλουζάκια. Δηλώνει κάτι αυτό άραγε?
ΥΓ2 pictures by Gulloh