Slow down

Η ζωή είναι πολύ όμορφη για να τη βασανίζουμε, και πολύ μικρή για να βιαζόμαστε

Η Φωτό Μου
Όνομα:
Τοποθεσία: Αθήνα, Greece

αα εγώ? είμαι μια πολύ όμορφη, πολύ ταλαντούχα, πολύ έξυπνη κοπελίτσα! κάποιοι φίλοι μου βέβαια λένε ότι είμαι στρίγγλα... αλλά δεν ξέρω γιατί(?)

Δευτέρα, Ιανουαρίου 22, 2007

Αρμονία

είναι κάτι φορές, συνήθως θα έλεγα, που ξεχνάμε ... να επικοινωνήσουμε. Κλεινόμαστε στον εαυτό μας και δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας. Δεν θέλουμε να αφεθούμε, να χαλαρώσουμε και να ανοίξουμε τον εσωτερικό μας κόσμο προς το εξωτερικό περιβάλλον. Λογικό από μία άποψη, μιας και δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε πληγωθεί... αλλά πάλι, είναι ευτυχία αυτό που κάνουμε στον εαυτό μας? να κρυβόμαστε? να αποφεύγουμε ακόμα και τον εσωτερικό διάλογο? να αρνούμαστε την επαφή με τη φύση? να μιλάμε στους φίλους μας μόνο για τυπικά και ανούσια θέματα?

...πω πω πολύ στη φιλοσοφία το έριξα!!
απλά πιστεύω ότι είναι κρίμα να παρασυρόμαστε και να μην αναζητάμε λίγο τον εαυτό μας, τα θέλω μας, να ζούμε αρμονικά με την εικόνα του καθρέφτη μας και τον καθρέφτη της ψυχής μας...
γιατί μετά από τα παραπάνω θα ήταν πολύ ευκόλοτερο να επικοινωνήσουμε με τον κόσμο που μας περιβάλλει και να ζήσουμε αρμονικά με τα άλλα ζωάκια της ζούγκλας που φτιάξαμε.

7 Comments:

Blogger shades in the dark said...

Πολλές φορές χρειάζεται να αποσυρόμαστε στη μοναξιά μας.. κάνοντας αυτοκριτική.. χαλαρώνουμε και βλέπουμε τις πράξεις μας από απόσταση.. για λίγο όμως.. γιατί και ο διάλογος και η κατάθεση είναι αυτή που ξαλαφρώνει αρκετές φορές.. είναι καθαρά θέμα προσωπικών επιλογών πως βιώνει ο καθένας μας μια δύσκολη κατάσταση.

23/1/07 11:57 π.μ.  
Blogger roupis said...

Δυστυχώς οι περισσότεροι ξεχνάμε οτι η ζωή είναι πολύ μικρή για τέτοιου είδους πολυτέλειες.

Είναι σαφώς καλύτερο αυτό το "κλείσιμο" να το κάνουμε με κάποιον φίλο(η), γιατί ο χρόνος τρέχει και δεν μας περιμένει να μας περάσουν οι κλειστές μας, ώστε να συνεχίσουμε απο το ίδιο σημείο.

24/1/07 12:03 μ.μ.  
Anonymous argyrenia said...

Ξεχνάμε να επικοινωνήσουμε, πράγματι.
Φοβόμαστε.

Κρυβόμαστε από τους ίδιους όμως,όχι από τους άλλους.

24/1/07 8:04 μ.μ.  
Blogger marilia said...

Αναγκαιότητα η απομόνωση ακόμα και από τον ίδιο μας τον εαυτό, κάποιες στιγμές. Επίσης όμως αναγκαιότητα και το άνοιγμα σ' όσους αγαπάμε. Κάτι σαν το ουράνιο τόξο, που βγαίνει μετά από κάθε μπόρα...

Φιλιά τόοοοοοοσα! :)

25/1/07 2:35 μ.μ.  
Blogger Menios said...

..η ώρα της αλήθειας έφτασε..

26/1/07 2:30 μ.μ.  
Blogger Sigmataf said...

;)

26/1/07 4:15 μ.μ.  
Blogger VITA MI BAROUAK said...

H filozwia 8a mas faei...

29/1/07 11:54 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home